سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
صبا
هفتاد گناه برای نادان آمرزیده می شود، پیش از آنکه یک گناه برای دانشمند آمرزیده شود . [امام صادق علیه السلام]
کربلا

نذری به معنای این است که آنچه رایگان به عنوان نذر در راه خدا دهند که در این مبحث برسی نذورات خوراکی ومصرفی مد نظراست که در برپایی مراسم های سوگواری آقا ابا عبدالله الحسین ادا کنیم.

این نذری هاعبارتند از پذیرایی با انواع نوشیدنیهای گرم وسرد ویا انواع آشهاوانواع غذاها و یا  دادن مواد اولیه تهیه نذورات یا حتی پرداخت وجوه نقد جهت کمک به محافل ومکانهای مذهبی که این حرکت نشات گرفته از یک حس درونی وقلبی است که در وجود ما نهادینه شده.

بنده در طول ایام سال شاهد وناظر تهیه وپخت وپخش انواع نذورات در ماه محرم به ویژه دهه اول بوده ام وتا آنجا که یادم هست یه نفر از صدها نفری بوده ام که جهت پخش نذورات تا حدود پنج وشش هزار نفر  در یک نوبت توفیق همکاری داشته ام .

نذری

 

سال گذشته در مسیر خود به سمت منزل در روزهای تا سوعا وعاشورا شاهد پخش انواع نذورات در بین عزاداران حسینی بودم  که این عمل با شور و حال خاصی درسراسر کشور عزیزمان انجام میشه. مطلبی به نظر بنده حقیر رسید که دوست دارم  خدمت شما سروران مطرح کنم:

1- آیا شما فکر نمیکنید غالب این نذورات در این روزهای خاص بیشتر اسراف میشه تا مصرف؟

2-به نظر شما مردم ما در عصر کنونی بیشتر تشنه  معرفت حسینی هستند یا غذای حسینی ؟

 

3- دلیل اینکه بعضا دختران و خواهران هموطن  ما در اوج روزهای عزاداری در برخی از نقاط کشور اسلامی مان  به ویژه در آن روز با پوششهای آنچنانی ومانور انواع آرایشهای صورت  نه تنها حرمت آنروز را شکسته بلکه دل حضرت زینب که  در چنین روزی شاهد آنهمه مصیبت بود به درد می اورده و مردانمان  که  جهت عزاداری و عرض ارادت به سرور وسالار شهیدان به خیابانها آمده بیشتر نظاره گر مانکنهای آنچنانی می شوند تا عزاداری!؟.

4 به نظر شما به غیر اینکه معرفت دینی وشناخت حسینی ما بسیار اندک بوده که به راحتی مرتکب این رفتار میشویم دلیل دیگری دارد؟آیا شما  در این شرایط جای خالی نذورات معرفتی را احساس نمی کنید؟

 

 

5-به غیر از این که  بعضاامام حسین (ع)را فقط وفقط در دهه محرم وسینه زنی وزنجیر زنی و دهل طلب حاجات میشناسیم  چیز دیگری از امام شهید مان می دانیم ومعرفت مان نسبت به این امام عزیز بسیارناچیز است

6-نتیجتا اینکه اگر بخشی (نه همه آن)از این نذورات صرف شناخت وهدف امام حسین (ع)هزینه بشه موثر تر نخواهد بود مثلا با پخش کتابهای در قالب قیام امام حسین (ع) ویاران با وفایش ماندگار تر از غذاهای نذری نخواهد بود.تا معرفت حسینی ما بالاتر برود؟

 

7-چه اشکالی هست ما هم در کنار دیگهای پخش نذری همت کنیم وبا غذای معرفت وحب الحسین (ع) نذرمانرا از طریق نشریه بروشورو CD وکتابهای حسینی ارزشمند وغیره کام این مردم را سیراب نموده که تا آخر عمر حب حسینی داشته وزندگی امام حسین سرلوح رفتارمان باشد وهرگاه نیاز پیدا کردیم با مرور آن سیراب شده ونه تنها خودمان استفاده کنیم  بلکه میتوانیم از یک مطلب مکتوب هزاران نفر دیگر  را نیز سیراب کنیم.

 

مگر نه اینکه در دعای زیارتمان میگوییم:..  (.، وَیَسْمَعُونَ کَلامی، وَیَرُدُّونَ ‏سَلامی، وَأَنَّکَ حَجَبْتَ عَنْ سَمْعی کَلامَهُمْ،  ..)

یعنی اینکه حضور امامان شریف را بالطف الهی باور داریم ومی دانیم که جایگاه ما را می بینند وسخن مارا می شنوند وسلام ما را پاسخ می دهند با کدام مورد فوق موافق است؟

 

این مطلب ادامه دارد

 

 انشالله مورد تائید حق قرار گیرد ثواب آن هدیه به روح پاک مادرم خادمه الحسین  فاطمه قلعه بیگی ریزی

 


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 95/8/5:: 8:49 عصر     |     () نظر

خدا توفیق داد هفته گذشته در چنین شبی من نائب الزیاره شما بوده حرم امام حسین (ع)

خاطره هایی بیاد موندنی برام اتفاق افتاد که برای شما تعریف میکنم0

شب چهارشنبه هفته گذشته 14/8/92 برابر با اول محرم امسال(1435) پس از زیارت ونماز به هتل محل اقامت رفتم وانگار به دنبال یه چیزی می گشتم تو خودم نبودم مجدد به حرم بازگشتم پس از نماز وزیارت آقا که تقریبا شب از نیمه گذشته بود تصمیم گرفتم به هتل بروم واستراحت کنم باز یه نیرویی منو از حرکت باز میداشت بروی سکویی روبروی ضریح نشستم .وحرم آقارو نظاره گر بودم یکدفعه یادم آمد تعدادی از پادشاهان ایرانی در حرم مطهر به خاک سپرده شده اند که همین بهانه ایی شد تا مستقیم و بدونه فوت وقت سراغ نزدیکترین خادم حرم که مردی خوشرو ومیانه سال بود رفتم  ایشون دقیقا درب ورودی سمت راست راهرویی بودند که در فاصله حدود 5متری مدفن 72تن و مشرف به ضریح مقدس آقا ابا عبدالله بودند..

  

 

پس از سلام واحوال پرسی از ایشام با کلماتی فارسی وعربی سوالم را پرسیدم .که ایشان هم پاسخم را داد

 

با توجه به این که ساعاتی از شب گذشته بود وتردد کمتر بود بهتر میشد با خادمین حرم گپ وگفتی داشت.اول که او اظهار بی اطلاعی کرد(شاید هم من سوال مو درست مطرح نکردم)  وپس از اینکه تاکید داشتم او به من گفت که درب شرقی است که اکنون محل ورود خانمها به حرم است به هر حال گپ وگفت ادامه داشت البته ایشان فارسی را خوب می فهمید  وبیان فارسی او نسبتا خوب بود. ازایشون  اسمشو پرسیدم گفت من محمد علی هستم به ایشون گفتم آیا شما سیدی گفت نه من خادم حیسنم

 

از ایشان پرسیدم که آیا در مدتی که مشغول خدمت بوده ای آیا کراماتی را خود شخصا شاهد بوده ای؟

آقای محمد علی  نفسی عمیق از ته سینه کشید وشروع به صحبت کرد :

کرامات آقا اباعبدالله بسیار زیاده که من فقط چند تا شو برات تعریف مکنم .

ایشون اینطور شروع کرد که در بستگان ما فردی بود که پس از سالها زندگی مشترک صاحب اولاد نمی شد وپس از ناامید شدن از دکترهای مختلف پیشم آمد واز من خواست پیش سرور شهیدان برای او طلب فرزند کنم به او گفتم که بیا خودت برو پیش آقا وهر چه می خواهی خودت از آقا بگیر.اون فرد به من گفت محمد علی این خواهش را تو برامون از آقا بکن هر چی باشه تو به آقا نزدیکتری بااصرار ایشون من قبول کردم .

سپس محمد علی باز نفسی عمیق با تمام وجود کشید وبا ارامش خاصی ادامه داد آنشب من در نزدیکی ضریح آقا نشستم وبا دلی شکسته به آقا اینطور گفتم ای سید من میدانم من پیش تو روسیاه وپیش مردم به جهت خدمت به شما روسفیدم .از تو تمنا میکنم وروی مارا زمین مگذار وپیش مردم ما را خوار مکن وحاجت ایشون را ادا کن .

آقا که دست رد به سینه کسی نمی گذارد ما را  در پیش بستگان رو سفید کرد وپس از چند ماه خبری خوش به من رسید.

که پدر ومادر کودک به سراغ من آمدند واز من تشکر کردند من به آنها گفتم تشکر از من لازم نیست هر چه شده لطف خدا و عنایت اقا بوده.....

وشما بایداز آقا باید تشکر کنید

 

 

 

 

من که انگار گمشده خود را پیدا کردم دیگه اینکه کدام وچه پادشاهی کجای  حرم خاک شده را فراموش کردم وبه فکر پیداکردن قطره ای از حب الحسین جهت نوشیدن افتادم .التماس دعا دارم

 

صحن صغیر ( کوچک )
در جوار صحن اصلی و سمت شرقی آن صحن کوچکی قرار داشت که به وسیله راهرویی به هم وصل می شد. این صحن را صحن صغیر می نامیدند. مساحت آن 48 متر مربع و داخل آن با کاشی های زیبا تزیین شده بود. تاریخ بنای آن به دوران عضد الدوله دیلمی (قرن چهارم هجری) می رسید و چند تن از پادشاهان آل بویه در آن به خاک سپرده شدند. اما این صحن در تعمیرات بعدی از میان رفت و به صحن اصلی پیوست


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 95/8/5:: 8:45 عصر     |     () نظر

 

اگر خدا قسمتم کنه امسال اربعین با پای پیاده زائر کربلا باشم..

به یاد اربعین امام سرور وسالار شهیدان حسین ابن علی ع  آخرین منزلگاه  (پانزده فرسنگی )حرکت کاروان عشق راکه  کاروان اهل البیت ع به فاصله حدود هزار کیلومتر از شام به سمت سرزمین نینوا در حرکت بودن  راپیاده  این مسیر رویایی را همنوابا سوگ زینب کبری س طی خواهم نمود.

آنجا راهی است که کاروانی از باز ماندگان اهل بیت ع  طی نمودند.حضرت زینب  س پس از 7هفت روزی که در شام به اسارت بودند توانست با سخنان  برنده و شیوای خود دست به روشنگری بزند  وقیام فرزند پیامبر را کامل کند گویی میدان کربلا دو صحنه ماندگار از ایثار  انسانهایی خاکی که جنسشان ملکوتی بود را بر چهره تاریخ بشریت حکاکی نمود یک صحنه در کربلا و مکمل آن  در شام .واقعه شام آنچنان  شدکه یزیدی  که حرام خدای را حلال کرده بود را مجبور کرد  اهل بیت رسوالله را به قصد بازگشت به مدینه راهی کند.اهل بیت علیهم السلام به سفر خود ادامه دادند تا به دو راهى جاده عراق و مدینه رسیدند، چون به این مکان رسیدند، از امیر کاروان خواستند تا آنان را به کربلا ببرد، و او آنان را به سوى کربلا حرکت داد، چون به کربلا رسیدند، جابر بن عبد الله انصارى را دیدند که با تنى چند از بنى هاشم و خاندان پیامبر براى زیارت حسین علیه السلام آمده بودند، همزمان با آنان به کربلا وارد شدند و سخت گریستند و ناله و زارى کردند و بر صورت خود سیلى زده و ناله هاى جانسوز سر دادند و زنان روستاهاى مجاور نیز به آنان پیوستند،  زینب علیها السلام در میان جمع زنان آمد و گریبان چاک زد و با صوتى حزین که ‏دلها را جریحه ‏دار مى‏کرد مى‏گفت: «وا اخاه! وا حسیناه! وا حبیب رسول الله و ابن مکة و منا! و ابن فاطمة الزهراء! و ابن علی المرتضى! آه ثم آه!» پس بیهوش گردید.


اگر خدا قسمتم کنه اربعین امسال با پای پیاده زائر کربلا شوم

آخرین مسیر ومنزلگاه اهل البیت ع که همان فاصله بین حرم اقا علی ابن ابیطالب  وقتگاه حسین ع است .فاصله ای 80 کیلومتری راکه امام سجاد ع و عمه اش زینب کبری با کوله باری از غم وحزن واندوه در غم فرزند رسول الله ص طی نمودند را در این مسیر معنوی گام خواهم گذارد .ودر این را ه کهنه زنگار  چندین ساله  دل راازجسم ورح بیمارم پاک خواهم نمود . راهی که در هر گامش هزارن درس عبرت آموز نهفته از قدیم تابه اکنون .در راهی قدم خواهم گذارد که  در هوایش بوی عطر سیب پیچیده وتربتش سرمه چشم عاشقان است .به یادکاروانی گام خواهم برداشت که کوله باری از غم واندوه را بر دوش ودرد خنجر عدو را برسینه دارد. ودر عین حال سرمست از ایثار واز خود گذشتگی است که  خداوند به  جسم خسته آل البیت ع انژی وتوان دادتا راه بس طولانی برایشان هموار گردد.قیام مقدس و پرشکوه امام حسین(ع)ریشه در انحراف هاى بـنیادى و اساسى در جـامعه  ای بنام اسلامى داشت. این انحراف ها زائیده انحراف حکومت اسلامى از مسیر اصلى خود  بود که از سقیفه به بـعد روی داد. که پس از شهادت على(ع)کلا بـه دست سلسله سفیانى و حزب ضد اسلامى اموى افتاد  کاروانی که تنها دلیل اسارت وشهادتشان مظلومیتشان بود  مظلومانی که قانون آزادی در عالم بشریت را با خون هفتاد ودو تن از برترین انسانهای عالم خاکی در عصر  خود  واسارت عزیز ترین کسانشان امضاء نمودند ودعوت حق را لبیک گفتند   انها این حال وهوا وشور واحساس را  تا قیام قیامت  بر دل ودیده پیروان خود به امانت گذارده.باشد که یاد ونام وخاطرشان چراغ هدایت  وسفینه نجات باشد در تمام قرون عالم بشریت .بشریتی که امروز ره راگم کرده ودچار روزمرگی شده که خود منشاء تمام دردها ست.واین راه  را حضرت زینب س نشانمان داد همان راهی است که ازحرم مولا شروع وبه سفینه نجات ختم خواهد شد .راه درمان درد مرا او سالها پیش برایم روشن نمود .واین همان راه است .

 اگه خدا قسمتم کنه امسال اربعین   با پای پیاده زائر کربلا باشم..به لطف الهی گام در راهی خواهم گذارد که  اکنون پس از هزاروسیصد  وچند سال هنوز تربتش بوی  اشکهای حضرت سجاد ع وزینب کبری  رامیدهد .تربتی که برای دنیای عالم  من بین دوحرم مظلومان عالم قرار گرفته پدر وفرزند. گام در راهی خواهم نهاد که شاهد سوز دل زینب س بوده وسنگینی وداغ اشکهای خواهر را در سوگ برادر بر تن خود احساس میکند.

آری به قصد قربت  راه راخواهم پیمود .ازخدای خود  سپاسگذارم که دینم را دین اسلام قرار داد و با او عهد خواهم بست  که شباب اهل جنتش را الگوی خود قرار دهم .

از اوخواهم خواست که قطره ای از حب حسین  ع را در وجودم جاری کند محبتی که در وجود یعقوب به تو وفرزندش یوسف داشت پیامبری که عاشقانه در سوگ فرزندش چهل سال گریست .آری  سهم من همان یک قطره  از محبت حسین ع در دلم باشد تا  قیام قیامت برایم کافیست.....

 


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 95/8/5:: 8:42 عصر     |     () نظر

در روز عاشورا  چند گروه به خاطر امام حسین ع به کربلا آمدند؟ودر چه مواردی با هم مشترک بودندو این وجه مشترک چه ارتباطی باعصر حاضر دارد؟

دنیا همیشه دارد از کربلا نشانی ای دل خدا کند تو بر عهد خود بمانی

با نام ویاد خدای مهربان

نگارش ذیل با هدف اینکه  واقعه عاشورا را پس از تجزیه وتحلیل خلاصه واربه  صورت ساده وقابل فهم  خدمت شماارائه نموده تا با تفکر به قیام عاشورا حرکت  امام حسین  ع ویاران با وفایش را انشالله ویژه ایام سوگواری سید الشهداء راسرلوحه رفتار خود در طول سال    قرار داده وبا عمل وحرکت خود مورد عنایت خدا قرار گرفته ودعای امام حسین ع را  شامل حال خود کرده  وباعث شادشدن دل  آقا امام زمان ع و   در دنیا وآخرت وعاقبت بخیرشویم .ونه اینکه خدای ناکرده با عمل ناقص خود  ناخواسته در جبهه مقابل امام باشیم ومورد لعن سید اشهداء قرار گیریم.

سه گروه افراد در واقعه عاشورا  به خاطر شخص امام  آمدند و در سرزمین کربلاحضور داشتند:

1-افراد وانسانهای پاک سرشت و شریفی که  سمت وسو فکر وعملشان الهی وحسینی بودباهدف قربت الی الله در راه امام گام برداشته وبرسر عقیده خود تا آخر ایستادند  وصد البته همانگونه که استحضار دارید اگر بخواهیم از فضایل این گروه که از پاکترین انسانها  ومعصومین واهل بیت پیامبر بودند بیان کنیم وقت بسیار زیاد میطلبد.اینان با حضورشان در قیام اعظیم عاشورابادعای آقا ابا عبدالله در حق آنها  مورد رحمت خدا ولطف خدا قرار گرفته وعاقبت بخیر در دو جهان گردیدند.

2-آن گرو ه  چه بسیار افرادی که در روز عاشورا به حقانیت امام حسین علیه‌السلام ایمان داشتندولی به دلایل مختلف از قاتلان ایشان شدند. اما این افراد، هم نگاه و مبانی سالم داشتند، و هم عمل صالح.  این اشخاص از لشگریان کفر که از عمر ابن سعد گرفته که با هدف تصرف ملک ری خوابهای خوش  در راه ارضای امیال دنیوی وشیطانی درفکر آلوده به گناه به سرزمین کربلا آمد تا حصین ابن نمر که با دریافت سکه های طلا برای تامین دنیای خود آب را بروی کاروان امام حسین ع بست وهمراه هزاران نفر جنگجو با وعده ووعید قدم کثیف شان را در این سرزمین پاک گذاشتند. ونهایتا به نفرین امام  هرکدام به عذابی دچار شدند مثلا به نفرین ایشان عمر بن سعد نه گندم ری را خوردند ونه در دنیا خیری دیدند و همچون حصین ابن نمر دچار بیمار استشقاء شد تشنه کام  ماند و ناکام از این دنیا رفتند.

3-کسی که نخست با هدف نبرد با آقا ابا عبدالله با گروه دوم یعنی گروه کفر به نینوا آمد وسپس با توبه وانابه خودش مورد لطف پروردگار قرار گرفت و در نهایت به گروه اول پیوست و در واقع با  دعای امام حسین ع عاقبت بخیر شد .ایشان گناهانش بخشیده شد وبا شهدای کربلا محشور شد.کسی نبو دجز حر ابن یزید ریاحی .

وجوه  مشترکی بین همه افرادی که ذر واقعه عاشورا حضور داشتند وجود داشت   منتها عملا عاقبت افرادی که  در آن سرزمین  حضور داشتند زمین تا آسمان متفاوت شد و در واقع در حال حاضر هم نشانه هایی از کربلا  همانگونه که در اول مطالب خود بدین گونه عرض کردم (  دنیا همیشه دارد از کربلا نشانی    ای دل خدا کند تو بر عهد خود بمانی.    )در وجود ادمهایی که به خاطر امام  حسین ع در مجالس ایشان شرکت می کنند هست که به تفصیل حضورتان عرض می کنم:



 اولا اینکه دین شان هم مشترکا مسلمان بودند. دوما:آنه همه به خاطر امام حسین به کربلا آمدن .پوشش انها به طبع جنگی  که در پیش رو داشتند زره بود و کلاه خود  حتی بعضا با نامها ونشانهای مشترک .بروز احساسات که روایت شده در آن روز دوست ودشمن هم برای حسین ناله سر دادند واشک از چشمانشان جاری شد حتی اشتران هم بر این واقعه اسفناک اشک از چشمشان جاری شد.

نکته بسیار مهم از ارائه این مطالب این بوده که :

اگر ما عزادارن حسینی تنها به این  عقاید وپوشش بسنده کنیم که ما دین مان اسلام است و مسلمانیم دشمنان امام هم از بین مسلمان بودند پس به مسلمانی خودمان بسنده نکنیم . واگر فکر کنیم که  با لباس مشکی که لباس عزای حسین ع است  در عزای حسین شرکت کنیم و حتی بر مصیبت امام حسین ویارانش اشک بریزیم به هیچ عنوان کافی نیست چون همانگونه که عرض کردم لشگر کفر که روبروی آقا ایستادند وحتی در نماز ظهر عاشورا دست از حمله به امام حسین ویاران اندکش بر نداشتند وتیر بر گلوی طفل شیر خواره اش زدند آنها هم از مسلمانان بودند .لباسشان هم همچون لباس یاران حسین بود وبر علی اصغر هم اشک ریختند .ولی آن کجا واین کجا ما باید در عمل حسینی باشیم .

اگر میگوییم رفتن به کربلا ویا حرکت در دسته های عزا داری و حضور در تکایا وحسینیه ها کافی نیست به این دلیل است که کفار سنگ دل هم همچون یاران اقا در کربلا بودند ولی ان کجا واین کجا ما با عمل مان باید در صف یاران امام قرار گیریم

اگر میگوییم حسینی بودن تنها به لباس مشکی پوشیدن نیست دلیل آن اینست که کفار هم لباس وپوشش انها همچون لباس رزم یاران سیدالشهداء بود وحسینی بودن حتی تنها به گریه بر مصیبتی که بر آقا ابا عبدالله وارد شد نیست چون روایت هست به هنگامی که گلوی طفل شیر خوار امام حسین به جای نوشیدن قطره ایی آب تیر فولادین بر گلویش نشست در این هنگام  دوست ودشمن هم بر مظلومیت اقا از چشمشان نا خود آگاه اشک ریختند .

علاوه بر موارد فوق که می توانیم خود را پیرو خط سید الشهدا بدانیم و مورد لطف پروردگار و عنایت ودعای خیر امام حسین قرار داد ه این است که  در دستگاه  وجلسات سید الشهداءفکر به گناه نکنیم  واز فکر وافکاری که مورد وسوسه شیطان قرار گرفته دوری کنیم   به خواهران توصیه می شود با حجابی  یکه عَقیلةُ النِساء  و  ملکیه الدنیا  حضرت زینب ع که الگوی شماست در مجالس امام حسین حاضر شوید برادران چشمها را از نامحرمان بپوشانید که نگاه مقدمه گناه است از گفتار نا بجا مثل غیبت که همانا خوردن گوشت مردار   برادر خود است دوری کرده دیگران را هم امر به معروف ونهی از منکر کنیم که این خود از والاترین اهداف قیام عاشوراست ونهایتا رفتارمان با سمت وسوی امام حسین ع ویاران با وفایش یکی باشد  یعنی پیروی از ولایت فقیه برای جلوگیری از دودستگی ونفاق . همچون امام حسین  ع ویارانش  نماز اول وقت  را در زیر تیر باران دشمن ترک نکردند .ما نیز نماز اول وقت بخوانیم.



 شیعان مرتضی علی ع اگر در این مبحث پیشنهادی سازنده به ذهن مبارک شما می رسد بیان فرمائید تا مورد استفاده عموم قرار گیرد با تشکر


این مطلب ادامه دارد وانشالله مورد تائید حق قرار گیرد ثواب آن هدیه به روح پاک مادرم خادمه الحسین  فاطمه قلعه بیگی ریزی


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 94/8/5:: 1:32 صبح     |     () نظر
زائرین امام حسین(ع) بخوانند!
سه شنبه 13 اسفند 1392 ساعت 09:48
ایشان محمّد و على و فاطمه و حسن و حسین سلام اللَّه علیهم بوده، ملحق به آنها شوید شما با ایشان و در درجه و مرتبه آنها هستید.
زائرین امام حسین(ع) بخوانند!

 حضرت ابو عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند: 
هنگامى که روز قیامت شود منادى نداء مى‏ کند: 
کجا هستند زوّار حسین بن على علیهما السّلام؟ 
گردن‏هاى تعدادى از مردم کشیده مى‏ شود که عدد آنها را غیر از خداوند متعال کس دیگرى نمى‏ داند پس به ایشان گفته مى‏ شود قصد شما از زیارت قبر حضرت حسین بن على علیهما السّلام چه بود؟ 
مى‏ گویند: پروردگارا آن حضرت را زیارت کردیم به جهت محبّتى که به رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم و حضرت على و فاطمه علیهما السّلام داشته و به منظور طلب رحمت براى صاحب قبر به ازاء آنچه از آن حضرت صادر گردید. 

پس به آنها گفته مى ‏شود: 
ایشان محمّد و على و فاطمه و حسن و حسین سلام اللَّه علیهم بوده، ملحق به آنها شوید شما با ایشان و در درجه و مرتبه آنها هستید، به لواء و پرچم رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم ملحق گردید پس به طرف لواء آن حضرت رهسپار شده و در سایه آن قرار مى‏ گیرند در حالى که لواء به دست امیر المؤمنین على علیه السّلام مى ‏باشد و بدین ترتیب به بهشت وارد مى‏ شوند ایشان جلو پرچم و سمت راست و جانب چپ و پشت آن بوده و چهار طرف لواء را گرفته‏ اند. 

ابى بصیر، مى‏ گوید: 
از امام صادق علیه السّلام یا امام باقر علیه السّلام شنیدم که مى‏ فرمود: 
کسى که دوست دارد مسکن و جایگاهش در بهشت باشد نباید زیارت مظلوم را ترک کند. 
عرض کردم: مظلوم کیست؟ 
حضرت فرمودند: 
مظلوم حضرت حسین بن على علیهما السّلام بوده که صاحب کربلاء مى ‏باشد، کسى که از روى شوق به آن حضرت و به جهت محبّت به رسول خدا صلّى اللَّه علیه و آله و سلّم و به امیر المؤمنین علیه السّلام و به فاطمه زهراء علیها السّلام به زیارت آن حضرت برود خداوند متعال او را بر سر سفره‏ هاى بهشتى مى‏ نشاند که با رسول خدا و امیر المؤمنین و فاطمه زهرا علیهم السّلام هم غذا بوده در حالى که مردم در حال حساب مى‏ باشند.

حضرت ابى عبد اللَّه علیه السّلام فرمودند: 
کسى که خداوند خیر را براى او اراده کرده باشد در قلبش محبّت امام حسین علیه السّلام را قرار داده و در دلش محبت زیارت آن جناب را مى‏ اندازد و کسى که خداوند سوء و بدى را برایش بخواهد در قلبش بغض امام حسین علیه السّلام قرار داده و در دلش بغض زیارت آن حضرت را مى‏ اندازد. 

منبع:کامل الزیارات / ترجمه ذهنى تهرانى، ص: 463.


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 92/12/14:: 10:25 عصر     |     (بدون) نظر

کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 95/8/5:: 8:52 عصر     |     () نظر
رئیس ستاد بازسازی عتبات گفت: در کف‌العباس در عمق هفت تا هشت متری در حفاری به فلزات اکسیده (تجمعی از فلزات اکسیده در خاک) رسیدیم که بدون شک همان نیزه ‌شکسته‌های بوده است. اینجا صحنه‌های کربلا کاملاً برای ما مجسم است.
کشف نیزه‌های شکسته‌ روز عاشورا در کربلابه گزارش گروه اجتماعی باشگاه خبرنگاران جوان ؛ رئیس ستاد بازسازی عتبات گفت: در کف‌العباس در عمق هفت تا هشت متری در حفاری به فلزات اکسیده (تجمعی از فلزات اکسیده در خاک) رسیدیم که بدون شک همان نیزه ‌شکسته‌های بوده است، اینجا صحنه‌های کربلا کاملاً برای ما مجسم است.

براساس این گزارش کسانی که توفیق تشرف‌های متعدد به عتبات عالیات را دارند، شاهد تغییرات محسوس و قابل توجهی در حرم‌های شریف بوده‌اند و در طی زیارت قدر مسلم مهندسان، معماران، کاشی کاران، هنرمندان و ... زیادی را مشغول کار مشاهده کرده‌اند.

معمولاً هنگام مشاهده افرادی که توفیق خدمت به حرم‌های شریف ائمه(ع) را یافته‌اند، این سؤال به ذهن مردم می‌آید که طی این خدمت آیا شاهد عنایات خاصی از سوی ائمه(ع) بوده‌اند و یا خاطره ویژه‌ای از این خدمت دارند یا خیر.

ما هم کنجکاو دریافت پاسخ این پرسش بودیم، بر همین اساس مصاحبه با حسن پلارک، رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات را به دریافت این پرسش اختصاص داده از وی خواستیم از خاطره‌های خاصی که این مدت مشاهده کرده، برای ما تعریف کنند.

پلارک با اشاره به اینکه نمی‌خواهد در این خصوص از عنایت‌های خاص به افراد سخن بگوید، گفت: دکتر ساحلی، استاد دانشگاه و دارای سه دکتری از کشور آمریکا است. وی در رشته‌های ژئوفیزیک، باستان شناسی و تاریخ تحصیل کرده و برای گمانه‌زنی در کربلا در بحث ژئوفیزیک با ما همکاری دارد و متبرع نیز هست.

کربلا؛ تنهایی جایی در جهان که آب سربالا حرکت می‌کند

ایشان با محاسبات ژئوتکنیک می‌گفت که تنها نکته‌ای از جهان که آب در آن باز می‌گردد و برعکس حرکت می‌کند کربلا است(آب رو به بالا حرکت می‌کند). آب از طرف خیمه‌گاه تا جلوی حرم آقا ابوالفضل‌(ع) می‌آید و از آنجا می‌چرخد و به حالت سرگردان به شدت روبه بالا حرکت می‌کند. چون آب نمی‌خواهد به حرم وارد شده و باعث تخریب حرم شود اگر چه سطح آب در خود حرم بالا است.

دکتر صالحی به ما می گفت که وقتی این حرکت آب را بررسی کردیم دیدیم این حرکت آب طبیعتاً ماسه بادی‌های زیر حرم را با خود می‌برد و شن‌ها را از زیر حرم تخلیه کرده است پس چرا این سازه (حرم امام حسین(ع)) تخریب نمی‌شود و و پایین نمی‌آید؟

تا اینکه در ستاد متوجه شدیم دو سال پیش برای تقویت ستون‌های زیر حرم بتن تزریق شده است. مسئولان این کار می گفتند آن زمان هر قدر بتن تزریق می کردیم می دیدم باز هم نیاز است و پر نمی‌شود تا اینکه 20 برابر حد نیاز بتن تزریق کرد‌یم؛ بعدها متوجه شدیم این بتن‌ها جای ماسه‌بادی‌ها را گرفته و مانع تخریب سازه شده است.

صحنه‌های مجسم کربلا؛ نیزه شکسته‌های روز عاشورا را پیدا کردیم

پلارک خاطره‌ای دیگر برای ما تعریف کرد و گفت: در کف‌العباس در عمق هفت تا هشت متری در حفاری به فلزات اکسیده (تجمعی از فلزات اکسیده در خاک) رسیدیم که بدون شک همان نیزه ‌شکسته‌های بوده است. اینجا صحنه‌های کربلا کاملاً برای ما مجسم است.

در حرم امام حسین(ع) برای ترفیع گنبد ناچار بودیم 200 تن بار برگنبد فعلی اضافه کنیم که طبیعتاً باید ستون‌ها تقویت می‌شد تا این بار را تحمل کنند همزمان با این کار تصمیم گرفتیم ستون‌ها را لاغر کنیم تا فضای اطراف ضریح بیشتر شود. طرح‌های مختلفی برای این مسئله ارائه شد و ما برای اطمینان از موفقیت طرح ها نمونه ستون‌های حرم را ساختیم و همان اندازه وزن بر روی آن گذاشتیم و امتحان کردیم تا در نهایت به طرح فعلی که با تکنیک‌های برتر دنیا طراحی شده است رسیدیم که توسط دو شیعه متعهد ایرانی مدرس در آمریکا (دو برادر پروفسور بنان) ارائه شده بود.

وقتی آب در حرم امام حسین(ع) به مرخصی می‌رود

اما یکی از مشکلات اساسی ما بعد از دو سال مطالعه بالا بودن سطح آب‌های زیرزمینی در حرم امام حسین(ع) بود، یعنی یک متر و نیم از بالای ستون‌های حرم حضرت سیدالشهدا(ع) وقتی حفاری می شد به آب می‌رسیدیم و این مشکل بزرگی برای انجام پروژه بود اما به محض شروع عملیات تا هشت متر حفاری، ذره‌ای با آب بر نخوردیم، انگار آب یکدفعه مرخصی رفته است تا ما کارمان را انجام دهیم و دوباره بازگردد. همین باعث شده زمان‌بندی ساخت هر ستون که شش ماه پیش‌بینی شده بود به سه ماه کاهش پیدا کند چون دیگر آب مزاحمتی برای ما ندارد.

جالب اینکه وقتی چند سال پیش سنگ حرم را عوض می‌کردیم حتی در عمق یک متری هم به آب می‌خوردیم اما اکنون خبری از آب نیست که نیست و این‌ها از معجزاتی است که اکنون در کارمان مشاهده می‌کنیم. البته بچه‌هایی که مخلصانه کار می‌کنند کراماتی را مشاهده می‌کنند و نصیبشان می‌شود.

از رئیس ستاد بازسازی عالیات در مورد آرزوهایش سؤال کردیم پاسخ داد: اتمام صحن حضرت زهرا(س) که اگر همینگونه پیش برود تا یک سال و نیم دیگر آماده است. این صحن از مسجد‌النبی(ص) هم بزرگ‌‌تر است و با ساخت آن حرم امام علی(ع) 20 برابر بزرگ‌تر می‌شود، اتمام صحن حضرت زینب(س) که 180 هزار متر است. شش سال هم برای این طرح زمان دیده شده که سعی می‌کنیم پنج ساله ساخته شود، در کاظمین هم صحن صاحب‌الزمان 70 هزار متر است که با صحن امام رضا(ع) 80 هزار متر می‌شود و سعی می‌کنیم که سه ساله ساخته شود. در سامرا نیز که غریب و مظلوم است شعاع 300 متری اطراف حرم را دیده‌ایم و در حال تملک هستیم و امیدواریم ظرف پنج تا شش سال آینده طرح توسعه سامرا را هم به اتمام برسانیم.

البته من هم یک کارگر و کارمند هستم و وقتی همه این کارها تمام شود به اسم جمهوری اسلامی ایران و مردم خواهد بود چرا که مردم کار کرده‌اند. بسیاری از افرادی که با ما کار می‌کنند علی‌رغم مشکلات مالی یک ریال از ما حقوق نمی‌گیرند. برخی مشکل مالی ندارند و رایگان کار می‌کنند اما عده‌ای مشکل مالی دارند اما باز هم برای اجر و ذخیره آخرت کار می‌کنند.

به خصوص وقتی مردم می‌روند و می‌بینند که کار خوب پیش رفته و اصولی صورت می‌گیرد تمایل پیدا می‌کنند که توسط ستاد بازسازی عتبات عالیات به حرم ها کمک کنند به خصوص ایرانیان مقیم آمریکا و اروپا هم مدام به ما سر می‌زنند.

مثلاً در مناقصه تأمین سنگ صحن حضرت زهرا(س) کنسرسیومی متشکل از چند شرکت برنده شدند. خواست ما، سنگ و اجرای باکیفیت، طرح‌های پیچیده، ستون‌های گرد دارای پایه ستون و بالای ستون و سیستم‌های تهویه از پایین مثل مسجد النبی(ص) بود که آخرین قیمتی که به آن رسیدم 95 میلیارد تومان بود. ما در همه قراردادهای خود این بند را داریم که در صورت پیدا شدن متبرع بخش‌های تبرعی از قرارداد حذف می‌شود.

ظرف حدود 40 روز بعد از اعلام برنده مناقصه شرکت آذرنوش استان مرکزی که بزرگ‌ترین کارخانه سنگ‌بری در ایران است، به صورت متبرعی انجام 60 میلیارد تومان این پروژه را متقبل شد و هزینه این پروژه به 25 میلیارد تومان کاهش یافت.

ما هم به عنوان امانت‌دار مردم از اهل بیت (ع) می‌خواهیم به ما طول عمر بدهند که این امانت‌های مردم را به سرانجام برسانیم و تحویل صاحبانشان بدهیم.

آیا ما ایرانی ها بقیع را بازسازی خواهیم کرد؟

آیا بازسازی بقیع از آرزوهای شما نیست؟ پلارک پاسخ داد: حتی صحبت کردن در این مورد هم سخت است و نفس آدم را بند می‌آورد. این کار از پاداش‌های بزرگ اهل بیت(ع) می‌تواند باشد که البته مطمئن هستم محقق خواهد شد اما قصه بقیع مثل قصه ظهور است که من این دو را از هم منفک نمی‌دانم. ما امیدواریم که ظهور زودتر محقق شود و هر زمان این اتفاق افتاد قصه بقیع حل خواهد شد.

و آیا باز هم ما ایرانی‌‌ها آن را خواهیم ساخت؟ پلارک گفت: تا آقا چه کسی را لایق بداند، ما امیدواریم که قسمت ما ایرانی‌ها و همین بچه‌هایی که عتبات را می سازند، باشد.

تا زمانی که شیعه هست کار ستاد بازسازی ادامه دارد

از رئیس ستاد بازسازی عتبات عالیات سؤال کردیم: آیا وقتی توسعه حرم‌های عتبات تمام شد، کار ستاد پایان می‌یابد و باید تعطیل شود؟

پلارک پاسخ داد: تا شیعه هست ستاد کار دارد و به هر حال یکی از وظایف ستاد جمع‌آوری نذورات است اما این حجم کار را نخواهد داشت. تعمیرات، مرمت، سازماندهی نذورات مردم، نماینده ایرانیان در عتبات بودن و ارائه کمک مشاوره در عتبات ادامه خواهد داشت.

پلارک در پاسخ به این سؤال که آیا از وقتی این سمت را بر عهده گرفته اید انتظارات اطرافیان زیاد نشده است؟ گفت: خیر. تمام توقعاتی که قبلاً مردم از ما داشته اند همچنان باقی است البته اغلب درخواست زیارت دارند که ما آنها را راهنمایی می کنیم به سازمان حج و زیارت. مسئولان هم انتظار دارند تحفه‌های ویژه به آنها بدهیم.

زمانی حتی عکس حرم شش گوشه امام حسین(ع) را نداشتیم اما اکنون!

آخرین حرف‌های پلارک یک توصیه به مردم ایران و همه شیعیان جهان بود. وی گفت: من می خواهم حرفی به مردم و شیعیان بزنم. یک سفره پرکرامت پهن شده است. ما در ایران قریب به 50 سال دسترسی‌مان به حرم های ائمه (ع) کوتاه بوده و آرزوی ما این بود که عکس ضریح امام حسین(ع) را ببینیم یعنی فقط شنیده بودیم که قبر امام حسین(ع) شش گوشه است اما حتی عکس آن را ندیده بودیم. در زمان جنگ بچه های قرارگاه رمضان نفوذی به کربلا رفته بودند و مهری از کربلا آورده بودند این مهر در جنگ غوغا کرده بود و در یگان‌ها می چرخید.

اما امروز اهل بیت به شیعیان و عاشقانشان یک فرصتی داده اند که من فکر می کنم به پاس فداکاری شیعیانشان و زحمات امام و حضرت آقا و خون شهدا این پاداش را به ما داده شده است.

هر کسی به هر طریق که می تواند نباید این فرصت را از دست بدهد. زیارت امام علی(ع)، زیارت امام حسین(ع) و ... شفاعت در روز قیامت است. با توجه به شرایط منطقه معلوم نیست مردم ایران این فرصت را اینگونه همیشه در دسترس داشته باشند. این بزرگواران نه تنها راه را برای زیارت باز کرده اند بلکه حرم و خانه‌شان را در اختیار ما قرار دادند و این افتخار ماست که خانه هایشان را جارو بکشیم و تمیز کنیم. نباید در این کار کوتاهی کنیم و این فرصت را از دست بدهیم.


منبع : شبکه خبر


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 95/7/19:: 8:17 عصر     |     () نظر
تجربیات یک زائر پیاده

تجربیات یک زائر پیاده

تجربیات یک زائر

به عنوان کسی که هفت هشت بار  توفیق زیارت عتبات رو داشته (که اکثرشم پیاده بوده)، گفتم شاید تجربیاتم به درد دیگر دوستان بخوره.

کلیات:

سفرها دست امام رضا (علیه السلام) است. (رجوع کنید به دعای توسل غیرمشهور) پس قبل از رفتن به کربلا باید رفت از مشهد برات گرفت و این یک شعار نیست.

درسته که آقا باید بطلبد تا شما راهی سفر شوید. اما این را از خاطر نبرید تا شما خودتان نخواهید و ته وجودتان عشق به رفتن نباشد آقا هم نخواهد طلبید. زور که نیست!

سفر کربلا پول نمیخواهد دل میخواهد. بیخود نگران پولش نباشید. تنها سفری که توصیه شده حتی با قرض و قوله هم آن را بروید کربلاست (در مورد حج همچین توصیه ای نشده) پولش برمیگردد. چند برابر هم برمیگردد.

در مورد زیارت نیمه شعبان ظاهرا احادیث بیشتر و ثواب بالاتری نوشته شده است اما زیارت اربعین هم نشانه مومن است. یعنی اگر خواستی یک شیعه را از ظاهرش بشناسی ببین اربعین میرود کربلا یا نه.

در ضمن دنبال راحتی و پیک نیک نباشید. اصلا جور در نمی‌آید. سفر کربلا به هر حال سخت است. سفر کیش که نمی‌روید. با مشهد هم خیلی فرق دارد. مخصوصا اگر عزم پیاده روی دارید. از الان خودتان را برای لذت سختی در راه حسین (علیه السلام) آماده کنید که بسیار دلچسب است.

نکات قبل از سفر:

کاروان‌های مختلفی برای پیاده‌روی اربعین و نیمه شعبان ثبت نام می‌کنند. اکثر آنها دانشجویی هستند. الحمدلله هر سال هم به تعداد آنها اضافه می‌شود. اینم بگم که حج و زیارت به صورت پیاده کاروانی ندارد و این کاروان ها هیچ کدام تحت نظر حج و زیارت نیستند. لذا همه شان تعهد میگیرند که جانتان پای خودتان است. (اصلا نگران نباشید به ریسک جانی ش کاملا می ارزد)

اگر دانشجویید معمولا بسته به کاروانتان مراحلی را باید طی کنید. پس از ثبت نام و پرداخت پیش پرداخت، معمولا باید نامه خروج از کشور را از دانشگاه بگیرید (برخی اشتغال به تحصیل میخواهند فقط) بعد با یه ضامن تشریف میبرید به دفترخانه و تعهدنامه محضری آن کاروان را پر میکنید. بعضی کاروان ها دو سه تا تعهد میگیرند. دست آخر هم باید تمام مدارک با یه سری کپی شناسنامه و عکس و اینها و قبض پیش پرداخت و… را تحویل دهید.

اگر گذرنامه ندارید یا گذرنامه تان کمتر از 6 ماه اعتبار دارد سریع بجنبید که آمدنش کمی طول میکشد. اول از سایت پلیس + 10 مدارک گذرنامه را چک کنید و با مدارک بروید به پلیس + 10? کاروان های دانشجویی خودشان خروج از کشور شما را هماهنگ میکنند (البته پس از تعهد) ویزا هم معمولا دست جمعی میگیرند. در کل امیدوارم در این اثنا گرفتار نظام وظیفه نشوید که حسابتان با کرام الکاتبین است.

این سفر را به دخترخانم های مجرد چندان توصیه نمیکنم. واقعا کمر برادران محترم ذیل این مسئولیت خم میشود. اما خود دانید. برای متاهلین هم کاروان هایی وجود دارد. ولی این سفر را با ماه عسل اشتباه نگیرید.

سبک سفر کردن هم توصیه می‌شود.

نکات اختصاصی قبل از سفر نیمه شعبان: اگر نیمه شعبان (فصل گرما) میروید حتما یک صندل یا کفشی برای پیاده روی قبل از سفر تهیه کنید که هم پایتان در آن راحت باشد و هم هوا رد و بدل شود. این نکته بسیار کلیدی ست. خود عراقی ها با دمپایی می‌آیند. اگر این نکته را رعایت نکنید بدانید که تاول پدر صاحب بچه را در خواهد آورد، ان شاء الله! پودر بچه و یا کرم های ضد سوختگی هم از دیگر نکات مهم است. حتما همراه داشته باشید.

نکات اختصاصی قبل از سفر اربعین: اربعین (فصل سرما) معمولا مشکلی از نظر تاول نیست ولی حتما کفش راحت انتخاب کنید و از پوشیدن هر نوع کفش پولوخوری پرهیز نمایید.

حافظه موبایلتان را پر از مداحی کنید. به جایش به کارتان می‌آید.

نکات در مسیر (اتوبوس و مرز و …)

از فرصت بیکاری در اتوبوس برای خواندن ادعیه، حفظ قرآن، گوش دادن به روضه و… استفاده کنید. فراگیری زبان عراقی هم خیلی توصیه می‌شود.

معمولا صبح اتوبوس ها در صف مرز مهران می ایستند برای عبور. دو حالت دارد. یا شما شب را در اتوبوس بوده اید و صبح به مهران میرسید. یا شب را در مهران می‌خوابید.

اگر تماس هایتان در عراق به چند حال و احوال عمومی از خانواده در ایران ختم میشود نیازی نیست سیم کارت عراقی بخرید. اما اگر در عراق با یکدیگر و با ایران تماس زیاد دارید به خریدنش می صرفد. سعی کنید از همان مهران سیم کارت را تهیه کنید. هرچند شاید در داخل عراق ارزان تر هم پیدا شود ولی پول را به ایرانی ها بدهید بهتر است. در ضمن اگر با هم جمع شوید و یک دسته سیم کارت بخرید تخفیف خوبی گیرتان می‌آید. این کار را در زمانی که اتوبوس ها در صف هستند (بعد از صبحانه) انجام دهید.

در مرز باید به ترتیب مانیفست عبور کنید پس شماره خود را به خاطر داشته باشید. در ضمن هر چه میخواهید برای بین راه در مرز ایران بخرید. حتی از دستشویی و آبخوری این طرف استفاده کنید. آن طرف همه چیز پولیست.

آن طرف مرز اتوبوس های عراقی که شما را به یاد دفاع مقدس می‌اندازند منتظرتان هستند. هم جای پایش کمتر است و هم تهویه اش.

نجف:

شب احتمالا به نجف می رسید. به علت شلوغی بیش از حرم امیرالمومنین(علیه السلام) و مسجد کوفه و سهله توصیه نمیشود.

خریدهایتان را از نجف انجام دهید. هرچند بازار کربلا ظاهرا رونقش بهتر است اما ظاهرا کلاه هم بیشتر سرتان میرود. در ضمن اینکه از زمان زیارت ارباب می کاهد. همچنین کربلا از نجف خیلی شلوغ تر است.

زیارت امین الله و جامعه کبیره را در حرم از دست ندهید. حرز حضرت زهرا(سلام الله علیها) را در حرم حضرت بخوانید به نیت اینکه مشکلی برایتان در مسیر پیش نیاید. یادتان باشد قبله در حرم کمی مایل است. از علمای اطراف حرم هم غافل نشوید. تعدادشان به تعداد ستاره های آسمان نزدیک است.

پیاده روی:

معمولا پیاده روی از اوایل صبح شروع می‌شود. از نجف تا کربلا فکر کنم حدود 1452 میله فاصله است. منظور از میله تیرهای چراغ برق آزادراه است که شماره بندی شده. اگر معمولی حرکت کنید باید دو روز و نیم تا سه روز به کربلا برسید.

تمام مسیر پر از موکب است. عراقی ها واقعا در این مواقع سنگ تمام میگذارند. مخصوصا در اربعین. همه نوع خوراکی، محل اسکان، دستشویی، حمام، مشت و مال، انواع نوشیدنی، انواع دارو و…

کاروان ها معمولا وسایل شما را جداگانه به کربلا منتقل میکنند. با اوصافی که گفته شد نیاز به وسایل چندانی برای بین راه نیست. فهرستی که بنده برای بین راه پیشنهاد میدهم از قرار زیر است:

یک عدد کیف کمری، یک مفاتیح خیلی کوچک، کرم ضد سوختگی و یا پودر بچه(برای نیمه شعبان)، چند عدد چسب زخم، یک جفت جوراب زاپاس، شارژر و هندزفری موبایل، گذرنامه، چند عدد دستمال کاغذی.

معمولا سر شماره های رند میله ها موکبهای خوبی پیدا می‌شود.

پیاده روی فرصت خوبی است برای ذکر گفتن. حتما تسبیح همراه ببرید. از معدود فرصت های شما برای خواندن زیارت عاشورا با صد لعن و صد سلام همین پیاده روی است. از دستش ندهید. اگر جمعی باشد چه بهتر، در مسیر بلند بخوانید.

موکبها سه نوع هستند. موکبهای چادری، موکبهای ساختمانی، خانه‌های روستاییان. بهترین گزینه خانه روستاییان است. معمولا سر شب روستاییان اطراف مسیر به لب جاده می‌آیند و مسافر میزنند برای داخل روستا. نترسید نمیخورندتان. این یک فرصت استثنایی است. علاوه بر اینکه با آنها آشنا می‌شوید، جای خوب برای استراحت و غذای لذیذ نسیبتان می‌شود. کلی هم تحویلتان می‌گیرند. پس حواستان به لب جاده های فرعی باشد. موکب های چادری شاید بیشتر به درد استراحت های کوتاه میخورند. مخصوصا در اربعین که هوا سرد است چندان رویشان حساب نکنید. موکب های ساختمانی هم بینابین این دو هستند.  خیلی از دستشویی‌های سر راهی آفتابه‌ای هستند. حواستان باشد که آب قلیل است و طهارتش فرق دارد.

در زمان خوابیدن در موکب‌ها حواستان به کوله و موبایلتان باشد.

توصیه های اختصاصی پیاده روی نیمه شعبان (گرما): برای نیمه شعبان مهمترین دغدغه تان عرق سوز نشدن باشد. این اتفاق به شدت محتمل است. لذا توصیه میشود قبل از سفر از ازاله موهای زائد خودداری کنید. هر دفعه که برای اجابت مزاج می‌روید پس از شستشوی کامل از پودر بچه یا کرم استفاده کنید. انتخاب شلوار بسیار مهم است. شخصا توصیه ام شلوار کردی یا لباس پاکستانی است. با دشداشه هم میشود اما بدی دشداشه آن است که پای آدم زیاد نمیتواند از هم باز شود دستشویی رفتن هم مکافات است. خلاصه اگر میخواهید پنگوئنی نشوید هیچ لباس زیر و لباس روی تنگی به تن نکنید.

تاول مشکل بعدی است. هر بار که برای استراحت یا نماز می‌ایستید، پاهایتان را مخصوصا کف آن را ماساژ دهید. ترجیحا با آب بشویید. به پشت خوابیده و پاها را به دیوار تکیه دهید تا خون جمع شده برگردد. کفش را هم که یادتان نرفته. حتما باید مسیری برای هوا داشته باشد. صندل به نظر من برای فصل گرما بهترین است.

چفیه خیلی به کارتان می‌آید. آن را بخیسانید و روی سرتان بیندازید تا مثل کولر عمل کند.

زمان بندی پیاده روی در نیمه شعبان به این شکل باشد بهتر است: بعد از نماز صبح حرکت تا حدود ساعت 9 یا 10 سپس استراحت، ناهار، نماز، خواب تا 3 یا 4 بعد از ظهر، دوباره حرکت تا حدود ده یازده شب بعدش هم خوابیدن تا صبح. به توصیه کسانی که میگویند تمام شب راه برویم و روز را بخوابیم گوش ندهید. بدنتان چنان خسته میشود که نه شب راه میروید نه روز. سر ظهر هم به هیچ وجه آفتابی نشوید.

توصیه های اختصاصی پیاده روی اربعین (سرما): برای اربعین معمولا مشکل عرق سوزی به وجود نمی آید. تاول هم کمتر پیش می‌آید. برای اربعین هم لباس تنگ توصیه نمیشود اما دیگر لازم نیست شلوار کردی باشد. حتما لباس گرم داشته باشید اما بدانید که طی روز اصولا باید کاپشنتان را در دست بگیرید لذا کلا زیاد لباس هایتان سنگین نباشد. دستکش و کلاه هم ضروری است.

زمان بندی پیاده روی در اربعین بهتر است به این شکل باشد: صبح بعد از نماز حرکت، حدود ساعت 9 یک استراحت کوتاه نیم تا یک ساعته، دوباره تا نماز و ناهار حرکت، بعد از آن کمی بخوابید ولی واقعا بیش از یک ساعت نشود و به حرکت ادامه دهید تا نماز مغرب (روز کوتاه است زود اذان میگویند) نماز را که خواندید  می توانید تا حدود 8 شب به حرکت ادامه دهید. به دلیل سرما موکب ها زودتر پر می‌شوند لذا توصیه نمی شود که از ساعت 8 به بعد حرکت کنید. در این ساعت برای شام بایستید و تا صبح استراحت کنید.

کربلا

شیرین‌ترین لحظه سفر زمان دیدن گنبد عباس بن علی(علیه السلام) از دور است که خستگی را از تن در می‌آورد و اشک را جاری می‌کند. از آنجا خوب است پابرهنه شوید. سعی کنید از این لحظات استفاده کنید. با دیگران صحبت نکنید. حواستان به حواشی راه نرود. با ارباب مناجات کنید و…

زیارت ارباب کمی آدابش فرق دارد. ارباب وقتی زائرش می‌رسد او را همانگونه که هست می‌طلبد. لذا مستقیم به داخل حرم بروید. اول حرم عباس و پس از کسب اجازه از ایشان حرم ارباب. پس از زیارت کوتاه به آدرس محل اسکانتان که کاروان بهتان می‌دهد بروید. برای زیارت‌های بعدی غسل کنید. آب لوله کشی کربلا از همان نهر فرات است پس نمی‌خواهد به لب رود روید.

در اربعین موکب‌ها (هیئات) نوبت به نوبت وارد حرم حسینی شده و از بین الحرمین به سمت حرم عباس رفته و از میدان مشک خارج می‌شوند. اگر کاروانتان بتواند هماهنگ کند که به صورت یک موکب وارد حرم شوید خیلی خوب است. اگر نشد یک هیئت ایرانی پیدا کنید و خودتان را بچپانید. به دلیل مسائل امنیتی هیئات کشورهای دیگر از ورود شما به موکبشان جلوگیری می‌کنند.

برگرفته از وبلاگ دل‌نگاره: delnegare.blog.ir
 

کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 94/9/2:: 12:34 عصر     |     () نظر
کد خبر: 105793
تاریخ انتشار: 27 آبان 1394 - 14:39
برای بسیاری از مردم این سوال وجود دارد که چرا بر گنبد نورانی امیرالمومنین پرچمی وجود ندارد در حالی که گنبدهای مطهر همه ائمه اطهار(علیهم السلام) پرچم دارند؟

به گزارش «شیعه نیوز»، برای بسیاری از مردم این سوال وجود دارد که چرا بر گنبد نورانی امیرالمومنین(علیه السلام) پرچمی وجود ندارد در حالی که تمامی گنبدهای ائمه اطهار(علیهم السلام) پرچم دارند؟

پرچم نمادی به نشانه خون‌خواهی و طلب تقاص است و تقاص خون امام علی(علیه السلام) توسط فرزندش امام حسن(علیه السلام) از ابن ملجم ملعون گرفته شد؛ در حالی که سایر امامان معصوم(علیهم السلام) در انتظار قیام امام منتظر برای قصاص قاتلان هستند.

گنبد حضرت زینب(سلام الله علیها) نیز پرچمی نداشت تا اینکه بارگاه نورانی اش به دست شمر صفتان بمباران شد و مدافعان حرم حضرت زینب پرچم تقاص را بر گنبد ملکوتی اش بر افراشتند.

انتهای پیام/


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 94/8/27:: 8:26 عصر     |     () نظر

چرا صفر را صفر نامیده اند؟ + اعمال ماه صفر



 اعمال ماه صفر,ماه صفر

جمعه مصادف با آغاز ماه صفر دومین ماه قمری است؛ ماهی که به نحوست معروف است.


ماه صفر که بنا به روایتی ، روز اول آن روز واردشدن کاروان اسرای کربلا به شام است و حوادث تلخ دیگری از جمله شهادت دختر 3 ساله امام حسین (ع)،رحلت جانگداز پیامبر اکرم (ص) در روز 28 این ماه  واقع شده و پایان ماه نیز مصادف با شهادت هشتمین پیشوای شیعیان امام رضا (ع) می باشد.


چرا صفر را صفر نامیده اند؟
در نامگذاری این ماه، دو وجه ذکر کرده ‏اند:
1. از «صُفْرَة (زردی)» گرفته شده؛ زیرا زمان انتخاب نام، مقارن فصل پاییز و زردی برگ درختان بوده است.
2.از «صِفْر (خالی)» گرفته شده؛ زیرا مردم پس از پایان ماه‏های حرام، رهسپار جنگ می‏ شدند و شهرها خالی می‏ شد.
این ماه، معروف به شومی و بدشگونی است. از پیامبر اکرم (ص) درباره ماه صفر، چنین نقل شده است:
هر کس خبر تمام شدن این ماه را به من دهد، بشارت بهشت را به او می‏دهم.


برخی اعمال ماه صفر
1-در این ماه، به دادن صدقه اهتمام بیشتری شود
 پیامبر اکرم (ص) در باب صدقه دادن می فرمایند : " لبخند تو بر روی برادرت صدقه است ، امر به معروف و نهی از منکر کردنت صدقه است ، رهنمایی کسی که راه را گم کرده صدقه است و دور کردن سنگ و خا ر و استخوان از راه صدقه است . "


2-برای ایمنی از بلاها، دعای زیر هر روز ده مرتبه خوانده شود:
یا شَدیدَ الْقُوی‏ وَیا شَدیدَ الْمِحالِ یا عَزیزُ یا عَزیزُ یا عَزیزُ ذَلَّتْ بِعَظَمَتِکَ جَمیعُ خَلْقِکَ فَاکْفِنی‏ شَرَّ خَلْقِکَ یا مُحْسِنُ یا مُجْمِلُ یا مُنْعِمُ یا مُفْضِلُ یا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ سُبْحانَکَ اِنّی‏ کُنْتُ مِنَ الظَّالِمینَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَنَجَّیْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَکَذلِکَ نُنْجِی الْمُؤْمِنینَ وَصَلَّی اللَّهُ عَلی‏ مُحَمَّدٍ وَ الِهِ‏ الطَّیِّبینَ الطَّاهِرینَ! (مفاتیح الجنان)
ای سخت نیرو، و ای سختگیر! ای عزیز، ای عزیز، ای عزیز! خوارند از بزرگی‏ات همه خلقت. پس کفایت کن از من شرّ خلق خودت را، ای احسان بخش! ای نیکوکار! ای نعمت بخش! ای عطا دِه! ای که معبودی جز تو نیست! منزّهی تو! به راستی من از ظالمانم. اجابت کردیم برایش و نجاتش دادیم از غمّ و همچنین نجات دهیم مؤمنان را، و رحمت کند خدا بر محمّد و آل پاک و پاکیزه‏اش!


3-ـ «سیّد بن طاووس» نقل کرده است: در روز سوم ماه صفر، دو رکعت نماز بخوان که در رکعت اوّل سوره «حمد» و سوره «انّا فتحنا» (فتح) و در رکعت دوم سوره «حمد» و سوره «توحید» قرائت شود و پس از سلام نماز، صد بار صلوات بفرست و صد بار آل ابى سفیان را لعنت کن و صد مرتبه استغفار نما و آنگاه حاجت خویش را از خداوند بخواه. (ان شاء اللّه به هدف اجابت مى رسد).( اقبال، صفحه 587)


4ـ در روز اربعین (بیستم ماه صفر) زیارت امام حسین(علیه السلام) مستحبّ است و مورد تأکید قرار گرفته. در روایتى که «شیخ طوسى» از امام حسن عسکرى(علیه السلام) نقل کرده، چنین آمده است: نشانه هاى مؤمن پنج چیز است: به جاى آوردن پنجاه و یک رکعت نماز (17 رکعت نماز واجب و 34 رکعت نافله) و زیارت اربعین (امام حسین(علیه السلام)) و انگشتر را بر دستِ راست نهادن، و پیشانى را به هنگام سجده بر خاک گذاردن و بسم الله الرّحمن الرّحیم را در نماز بلند گفتن.(2)


مناسبت های ماه صفر
اوّل ماه صفر:
آغاز جنگ صفّین، مطابق نقل مورّخان در سال 37 هجرى است. جنگ صفّین از سوى امیرمؤمنان(علیه السلام) و لشکریانش، در برابر معاویه و سپاه غارتگر شام، آغاز شد و مدّت 110 روز طول کشید،(2) و در آستانه شکست لشکر شام، عمرو عاص خدعه اى به کار زد و قرآن ها را بر سر نیزه کردند و داستان تأسّف بار حکمین پیش آمد.
همچنین در این روز در سال 61 هجرى (بنا بر روایتى) سرِ مبارک حضرت سیّدالشّهدا(علیه السلام) را همراه کاروان اهل بیت(علیهم السلام)وارد شهر شام کردند.


دوم ماه صفر:
روز شهادت زید بن على بن الحسین(علیه السلام) پس از قیام بر ضدّ بنى امیّه در سال 120 هجرى است; وى به هنگام شهادت 42 سال داشت.


هفتم ماه صفر:
بنا بر نقل شیخ مفید و کفعمى، روز شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام) است.
همچنین ولادت امام کاظم(علیه السلام) طبق روایتى در سال 128، در این روز در منطقه «ابواء» (محلّى میان مکّه و مدینه) واقع شده است. این روز از جهتى روز حزن و از جهتى روز سرور است.


بیستم ماه صفر:
روز اربعین امام حسین(علیه السلام) است; بنابر نقل جمعى از بزرگان مانند شیخ مفید، شیخ طوسى و کفعمى، جابر بن عبداللّه انصارى در این روز براى زیارت امام حسین(علیه السلام) به کربلا آمد و همین روز، روزى است که اهل بیت امام حسین(علیه السلام) طبق روایتى از شام به مدینه آمدند.
ولى در ارتباط با آمدن اهل بیت حسینى(علیه السلام) در روز اربعین به کربلا میان مورّخان گفتگوست; مرحوم حاج شیخ عبّاس قمى در «منتهى الآمال» از سیّد بن طاووس نقل مى کند که اهل بیت حرم حسینى(علیه السلام) در مسیر بازگشت به مدینه، نخست به کربلا آمدند و زمانى به آنجا رسیدند که جابربن عبدالله انصارى و گروهى از بنى هاشم به زیارت امام حسین و یارانش آمده بودند (و با توجه به اینکه جابر در بیستم صفر به کربلا آمد، بنابراین اهل بیت نیز ورودشان به کربلا همان روز بود).


اما مرحوم حاج شیخ عباس قمى با توجه به نقل دیگر مورّخان و قرائن و شواهد دیگر، ورود اهل بیت(علیهم السلام) را در بیستم صفر (اربعین حسینى) به کربلا بسیار بعید مى داند و از شیخ مفید و شیخ طوسى نقل مى کند که اهل بیت(علیهم السلام) روز بیستم صفر از شام به مدینه مراجعت کردند.


بیست و هشتم ماه صفر:
در چنین روزى، در سال یازدهم هجرى، رسول گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله) وفات یافت و همه مورّخان اتّفاق دارند که روز وفات آن حضرت، روز دوشنبه بود و آن حضرت به هنگام وفات شصت و سه سال از عمر مبارکشان مى گذشت.
همچنین بنا بر نقل جمعى از علما و مورّخان، روز بیست و هشتم صفر سال 50 هجرى، روز شهادت امام حسن مجتبى(علیه السلام) است و این روایت بیشتر در میان شیعیان مشهور است تا روایت هفتم ماه صفر.


روز آخر ماه صفر:
بنا بر قول «شیخ طبرسى» و «ابن اثیر» آخر ماه صفر سال 203 هجرى، روز شهادت امام رضا(علیه السلام) است که در سنّ پنجاه و پنج سالگى، توسّط مأمون عبّاسى مسموم شده و به فیض شهادت نائل آمدند.

منبع: qudsonline.ir
mashreghnews.ir

مرتبط با مذهب


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 94/8/22:: 9:58 صبح     |     () نظر
 خبر: 347978
تاریخ انتشار: 09 آبان 1394 - 12:01
چون‌ آن‌ دستمال‌ را باز کردند خون‌ از سر حرّ جاری‌ شد بطوریکه‌ از آن‌ خون‌ قبر پُر شد و چون‌ دستمال‌ را بستند خون‌ باز ایستاد و چون‌ دوباره‌ باز کردند خون‌ جاری‌ شد.
به گزارش پایگاه 598، در کتاب‌ «تنقیح‌ المَقال‌» مامَقانی‌ نقل‌ می کند از حائری‌ از سیّد نعمة‌ الله‌ جزائری‌ در کتاب‌ «أنوار نعمانیّه‌» که‌ او می گوید    : ‎ جماعتی‌ از مردمان‌ معتمد و موثّق‌ برای‌ من‌ نقل‌ کردند که‌ چون‌ شاه‌ إسمعیل‌ بغداد را به‌ تصرّف‌ خود درآورد برای‌ زیارت‌ قبر حضرت‌ سیّد الشهداء علیه‌ السّلام‌ به‌ کربلا آمد و چون‌ از بعضی‌ از مردم‌ شنیده‌ بود که‌ به‌ حرّبن‌ یزید ریاحی‌ طعن‌ می زنند، به‌ سمت‌ قبر حرّ آمد و دستور داد قبر حرّ را نبش‌ کنند. چون‌ قبر حرّ را نبش‌ کردند، دیدند که‌ به‌ همان‌ هیئت‌ و کیفیّتی‌ که‌ کشته‌ شده‌ است‌ خوابیده‌ است‌، و بر سر او دستمالی‌ دیدند که‌ با آن‌ سر حرّ بسته‌ شده‌ بود  .



شاه‌ اسماعیل‌ در کتب‌ تاریخی خوانده‌ بود که‌ در واقعه‌ کربلا که‌ سر حرّ مورد اصابت‌ قرار گرفت‌ و حضرت سید الشهدا علیه السلام دستمال‌ خود را بر سر حرّ بستند و حرّ با همان‌ دستمال‌ دفن‌ شده‌ است‌، برای‌ باز کردن‌ و برداشتن‌ دستمال‌ تصمیم‌ گرفت‌. چون‌ آن‌ دستمال‌ را باز کردند خون‌ از سر حرّ جاری‌ شد بطوریکه‌ از آن‌ خون‌ قبر پُر شد و چون‌ دستمال‌ را بستند خون‌ باز ایستاد و چون‌ دوباره‌ باز کردند خون‌ جاری‌ شد. و هر چه‌ کردند که‌ بتوانند آن‌ خون‌ را به‌ غیر از همان‌ دستمال‌ بندبیاورند و از جریانش‌ جلوگیری‌ کنند میسّر نشد. و از اینجا دانستند که‌ این‌ قضیّه‌ موهبت‌ الهی‌ است‌ که‌ نصیب‌ حرّ شده‌ است‌. شاه‌ إسمعیل‌ دستور داد قبّه‌ای‌ بر مزار او بنا کردند و خادمی‌ را بر آن‌ گماشت‌ تا آن‌ بقعه‌ را خدمت‌ کند.

 

منبع: عقیق


کلمات کلیدی:


نوشته شده توسط اسماعیل اکبری 94/8/9:: 12:30 عصر     |     () نظر
   1   2      >